IBABAD MAN SA SURF ANG TELANG PUTI

Maglalaba na naman ako;

Ngunit itong puting tela

Ay di matatabunan

Ng ‘sandamukal na labahin kagabi

At sa susunod pang mga araw.

Marungis, magusot, nanunuot ang amoy

Ng lihim ng kagabi

At tinataglay ang mantsang

Nagngangalit sa pula.

Buti na lang at sa saglit na paglalaba

Ay mabubura ko ang mantsang

Dadalhin ng buo kong pagkatao.

1.       1. Tunawin ang isang pakete ng galit at ibabad sa isang batyang pagtitimpi.

2.     2.   Ibabad sa mahabang panahon ang isip sa pagtatrabaho. Pagkatapos ay kalimutan ang nangyari. Hanguin ang sarili at isipin ang kapakanan ng pamilya. Banlawan ang kaisipan dahil walang mangyayari sa pagsusumbong mo.

3.      3.  Pagkatapos matuyo ang nangyari sa alaala, malinis at presko na ang isipan mo!

Ganito sana kadaling

Tunawin ang tumigas na mantsa

Ibabad ang sarili upang humiwalay

Ang nanuot niyang laman

Na nagdulot ng luha

At amoy ng katawang naikaskas

Dulot ng aking pagpupumiglas.

At kapag hinango

Ay manumbalik sana

Ang dati kong puting dignidad

Na walang nakasusulasok, nakadidiri

At nakahihiyang mantsa.

“Pinalaki nang pinalaki”

 – ng paglalabang ito

Ang lamat sa aking dignidad.

“pinakamalaki “

– ang pagtitimpi ko

Sa lahat ng pagtitimping meron kayo

Sa hustisyang pang-iilan lamang.